شرکتهای خصولتی، که ترکیبی از مالکیت دولتی و خصوصی هستند، در دو دههی اخیر به یکی از بازیگران مهم اقتصاد ایران تبدیل شدهاند. این نوع شرکتها از یکسو میراث خصوصیسازیهای گسترده هستند و از سوی دیگر، هنوز تحت نفوذ و
ایران بهواسطهی موقعیت ژئوپلیتیک خود و قرار گرفتن در سر چهار راه عالم، عاملی است برای اتصال شمال و جنوب و شرق به غرب دنیا که با دسترسی به آبهای آزاد، هنوز جزو کشورهای برتر در فهرست کشورهای دارای موقعیت
در هنگامهی آتش بس، تشدید تحریمها و تهدید به اجرای مکانیزم ماشه، شرایط جنگی و در موقعیتی که کشور با ناترازیهای مختلف روبرو است و بحث مذاکرات احتمالی پیش رو مطرح میباشد و از طرفی دولت به لحاظ بودجهی عملیاتی
در مقالهی بیراهههای 46 ساله از نشریهی صنعت هوشمند (اردیبهشت 1404)، درست یک ماه قبل از آغاز جنگ 12 روزه و به بهانهی نامگذاری سال 1404 به نامِ «سرمایهگذاری برای تولید» سه گزینهی پیش روی اقتصاد ایران به صورت زیر
انتظار می رود دکتر سیدعلی مدنیزاده که از نخبگان علمی کشور در حوزهی اقتصاد محسوب می شود، با پذیرش مسئولیت ادارهی اقتصاد کشور تمام ظرفیتهای علمی موجود و تجارب مدیریتی گذشتهی کشور را برای نجات اقتصاد ملی از نابسامانیهای متعدد
آنچه که اکنون بهعنوان ناترازی انرژی نمایان شده است، تنها قلهی کوه یخ فروپاشی صنعتی – اجتماعی – اقتصادی ست که امروز به دلیل دهها سال فرصت سوزی، راه حلها و زمانهای زیادی برای مقابله با آن باقی نمانده است.
از تنگهی هرمز یعنی از سواحل رأسالکوه تا نزدیکی بندر کراچی پاکستان سواحلی به وسعت هزار کیلومتر به نام مَکران یا مَکُران قرار دارد. با هدف تحقق توسعهی پایدار مکران، در سال ۱۳۴۷قرارداد تهیهی «سند آمایش سرزمین مکران» با شرکت
وفق رویهی یک دههی گذشته، شعار سال ۱۴۰۴ نیز بر محور اقتصاد انتخاب گردید، « سرمایهگذاری برای تولید». در این نوشتار سعی شده ابتدا مروری بر حجم سرمایهگذاری در جهان، منطقهی خاورمیانه و میهن عزیزمان ایران شود و سپس بر
مطابق سند چشم انداز بیست ساله، قرار بود در سال ۱۴۰۴ کشور اول منطقه باشیم. اما مطابق آمارها نه تنها این مهم حاصل نشده که دچار عقب ماندگی تاریخی شدهایم. در این شرایط، سال 1404 با وجود تمام کاستیها در
در شرایطی که سقف اعتماد میان مردم و حاکمیت فرو ریخته است و عدهای در زیر آن له شدهاند، پذیرش شعار سرمایهگذاری در تولید توسط عموم مردم، بسیار سنگین و دور از ذهن مینماید. در وضعیت کنونی نمیتوان از موجودات
چاه نفت شماره یک مسجد سلیمان که در حال حاضر به موزه تبدیل شده است. (منبع: شانا) این نوشتار ضمن بیان مختصری از اتفاقات 117 سالهی صنعت نفت ایران، سعی بر تبیین شرایط پیش روی این صنعت در شرایط بسیار
در آستانهی سی سالگی انجمن صنفی شرکتهای اتوماسیون صنعتی قرار گرفتهایم و دورهی جدیدی از حیات نشریهی صنعت هوشمند آغاز شده است. در این سی سال پرتلاطمی که بر کشورمان گذشت، موجهای پی در پی تحریمهای گوناگون، فشارهای وارد شده
با عضویت در خبرنامه ما، هیچیک از مقالات و اخبار مهم را از دست نخواهید داد. جدیدترین تحقیقات، نوآوریها بهصورت منظم برای شما ارسال میشود.
فیلد های "*" اجباری هستند
