اکنون عصر طلایی صنعت کشور گذشته است. عصری که تمام مزیت‌های رقابتی خود را نه از بهره‌وری بالا، که از رانت‌های مواد اولیه‌ی ارزان، نیروی کار ارزان و بالاتر از همه، انرژی تقریباً رایگان به‌دست می‌آورد و در سال‌های اخیر

در بخش اول این مقاله،بنگاه‌های شبه دولتی یا خصولتی به ۳ دسته‌ تقسیم شدند. گفته شد که دسته‌ی سوم یعنی شرکت‌هایی که برخلاف نص صریح قانون، صورت‌های مالی خود را منتشر نمی‌کنند، حداقل ۹۴ درصد از بنگاه‌های وابسته به حاکمیت

واقعاً درچه وضعیتی بسر می‌بریم؟ روند شرایط اقتصادی با وجود تمام تلاش‌های دولت در وضعیت بحرانی قرار دارد. قانون خصوصی‌سازی با گذشت نزدیک به دو دهه هنوز مغفول مانده و با وجود آنکه همه از جمله دولت راه خروج از

ایران، امروز در برابر مانعی دوگانه ایستاده است؛ از یک سو فشارهای بیرونی که تصویر جهانی کشور را تضعیف می‌کند، و از سوی دیگر محدودیت‌های درونی که باور به توان پیشرفت و امکان نوآوری را فرسوده می‌سازد.کشور ما در موقعیتی

از زمان ابلاغ سیاست‌های کلی اصل 44 قانون اساسی در خرداد سال ۱۳۸۴ و آغاز رسمی خصوصی‌سازی در اقتصاد ایران، موجی از امید به واگذاری اقتصاد به صاحبان اصلی آن، یعنی بخش خصوصی و مردم، در جامعه به راه افتاد

دکتر خلیل سجاد؛ رئیس هیئت مدیره‌ی انجمن صنفی شرکت‌های اتوماسیون صنعتی در پنل تخصصی «نقش فناوری و هوشمندسازی در عصر تاب‌آوری صنعت فولاد ایران» در دومین همایش سالانه و سلسله نشست‌های تخصصی فولاد کشور که در شهریور ماه 1404 در

شرکت‌های خصولتی، که ترکیبی از مالکیت دولتی و خصوصی هستند، در دو دهه‌ی اخیر به یکی از بازیگران مهم اقتصاد ایران تبدیل شده‌اند. این نوع شرکت‌ها از یک‌سو میراث خصوصی‌سازی‌های گسترده هستند و از سوی دیگر، هنوز تحت نفوذ و

ایران به‌واسطه‌ی موقعیت ژئوپلیتیک خود و قرار گرفتن در سر چهار راه عالم، عاملی است برای اتصال شمال و جنوب و شرق به غرب دنیا که با دسترسی به آب‌های آزاد، هنوز جزو کشورهای برتر در فهرست کشورهای دارای موقعیت

در هنگامه‌ی آتش بس، تشدید تحریم‌ها و تهدید به اجرای مکانیزم ماشه، شرایط جنگی و در موقعیتی که کشور با ناترازی‌های مختلف روبرو است و بحث مذاکرات احتمالی پیش رو مطرح می‌باشد و از طرفی دولت به لحاظ بودجه‌ی عملیاتی

آنچه که اکنون به‌عنوان ناترازی انرژی نمایان شده است، تنها قله‌ی کوه یخ فروپاشی صنعتی – اجتماعی – اقتصادی ست که امروز به دلیل ده‌ها سال فرصت سوزی، راه حل‌ها و زمان‌های زیادی برای مقابله با آن باقی نمانده است.