یادنامه‌ی استاد دکتر کارو لوکس

دکتر علی خاکی صدیق، هم‌کار ایشان از دهه‌ی هفتاد هجری، سخن آخر را می‌گویند: »او باهوش‌ترین فردی است که دیده‌ام«، سخنی که همه آن را خوب می‌فهمند.

هفدهم تیرماه امسال، شانزدهمین سال‌گرد درگذشت این استاد عزیز و دوست‌داشتنی است، مردی که معرفت و نوآوری را در کنار مهربانی و حسن خُلق داشت. مجله‌ی صنعت هوشمند تصویر روی جلد و سرمقاله‌ی شماره 110 خود را در تاریخ 25 تیر 1389 به برزگ‌داشت این استاد گران‌قدر اختصاص داد[1].

ویژگی منحصربه‌فرد دکتر لوکس، چنان‌که در یادنامه‌های مختلف درباره‌ی ایشان گفته شده، گستردگی زمینه‌های پژوهشی، و سپهر شناختی و معرفتی ایشان است. اما این ویژگی منحصربه‌فرد، مزین به ویژگی بسیار منحصربه‌فردتری است: دکتر لوکس در بیشتر زمینه‌های پرشماری که پژوهش ‌و پرسش‌گری می‌کردند حقیقتاً عمیق بودند. گویی ایشان علاوه بر هوش سرشارشان، به شناختی عمیق نسبت فلسفه‌ی علم و روش‌شناسی دانش و فناوری دست یافته بودند که باعث می‌شد، مسیر ورود به عمق مطالب برایشان بسیار کوتاه‌تر از معمول باشد. این دو ویژگی چنان ترکیب فوق‌العاده‌ای ساخته بود که این کم‌ترین شاگردشان ایشان را شخصیتی در تراز یک حکیم میان‌رشته‌ای[2] می‌داند. سومین ویژگی منحصربه‌فرد دکتر لوکس حُسن خُلق، مهربانی و فروتنی ایشان است، طوری که این ویژگی زبان‌زد تمام شناسندگانشان بوده، و لبخند گرم و پرمهر ایشان زیباترین پیوست تصویری خاطره‌‌های دکتر لوکس است.

یکی از بهترین خاطرات نگارنده از دکتر لوکس، یک مراسم خودمانی است که دانشجویان ایشان به مناسبت انتخابشان به عنوان چهره‌ی ماندگار در آزمایشگاه کنترل دانشکده‌ی برق و کامپیوتر دانشکدگان فنی دانشگاه تهران برگزار کردند که این نوشته به تصویری از آن مراسم مزین است.

در این شانزده سال، مراسم و مقالات متعددی به بزرگ‌داشت مقام علمی و تخصصی، و نیز وجوه شخصیتی و نقش‌آفرینی اجتماعی دکتر کارو لوکس اختصاص یافته‌اند، از جمله اخیرترینشان، آیین بزگ‌داشت دکتر لوکس در افتتاحیه‌ی کنفرانس تجارت الکترونیکی در پژوهشگاه ارتباطات، در تاریخ 27 خرداد 1405، به پاس‌داشت نقش ارزنده‌ی دکتر لوکس به عنوان مشاور بانک ملت بوده است.

نام و یاد زنده‌یاد دکتر کارو لوکس در قلب هم‌کاران و دانشجویانشان، در فضای بین‌الاذهانی مهندسین و پژوهش‌گران، و نیز در میان نوشته‌ها و مقالات و ارجاعات علمی در جامعه‌ی مهندسی برق و کامپیوتر و بسیاری از رشته‌های دیگر زنده است و خواهد بود.

استاد کارو لوکس همان مرد نکونامی است که نمیرد هرگز.

علیرضا فریدونیان، از شاگردان استاد دکتر کارو لوکس

دانشیار دانشکده مهندسی برق دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی

[1] ماهنامه صنعت هوشمند، شماره پیاپی 110، تیر 1389، قابل دسترس در: https://www.magiran.com/volume/54409

[2] حکیم: Polymath