اینترنت اشیاء (IoT)– بخش پنجم

اینترنت اشیاء (IoT)

بخش پنجم  

اجزای متداول در IoT

بیشتر تعاریف ارایه شده برای اینترنت اشیاء یا IoT جنبه های مشترک متعددی دارند. در ادامه به این بخش های مشترک می پردازیم.

ارتباط در اینترنت اشیاء

همه تعاریف ارایه شده برای اینترنت اشیاء یا IoT دارای جنبه ارتباط و شبکه هستند: شبکه ای از چیزها، دستگاه ها، حسگرها، اشیاء و/یا متعلقات، بسته به منبع. کاملاً واضح است ابعادی از شبکه ها و ارتباط، که ما حتی آن را فرا-ارتباط می گوییم، باید در هر تعریف مناسب IoT گنجانده شده باشد. انواع مختلفی از پروتکل و استاندارد ارتباط و شبکه IoT، بصورت بی سیم و ثابت وجود دارد. در بیشتر پروژه های کاربردی IoT این ترکیب وجود دارد.

اتصال در همه سطوح اتفاق می افتد: در یک فاصله بسیار نزدیک (به عنوان مثال بین دستگاه ها)، دورتر (به عنوان مثال بین دستگاه ها و ابر) یا در مسافت های بسیار بزرگ.

استانداردهای ارتباط نیز بسته به توان مورد نیاز و حجم داده های IoT منتقل شده متفاوت است که به طیف گسترده ای از استانداردها و راه حل ها منجر می شود. مفهوم ارتباط از دستگاه های متصل و مفهوم ارزش از جایی که داده های متصل هستند شروع می شود.

چیزها در اینترنت اشیا

دارایی های مجهز به IoT، دستگاه ها، اشیاء فیزیکی، حسگرها، هر چیز متصل به دنیای فیزیکی، لوازم، پایانه ها، و فهرستی که همچنان ادامه دارد. همه آنها اصطلاحاتی هستند برای توصیف آنچه بخش اساسی شبکه ای از چیزهاست.

برخی کلمات افزوده شده به دستگاه ها مانند هوشمند یا باهوش. اینطور بگوییم که آنها حاوی فناوری هستند که به آنها یک قابلیت اضافی « انجام کاری » را می دهد : اندازه گیری درجه حرارت یا سطح رطوبت، گرفتن اطلاعات موقعیت مکانی، سنجش حرکات یا دریافت هر نوع عمل و زمینه دیگری که می تواند ضبط و تبدیل به داده شود.

دستگاه های IoT باید مدیریت شوند. این جایی است که مدیریت دستگاه IoT مطرح می شود: امکان پردازش، پیکربندی و مدیریت کلی دستگاه های IoT را فعال می کند. مدیریت دستگاه IoT می تواند ساده باشد (به عنوان مثال در کاربری های مصرف کننده) و با استفاده از سیستم عامل های ابری با ویژگی های مدیریت دستگاه IoT یا راه حل های فروشندگان اختصاصی انجام شود.

همچنین می تواند پیچیده باشد. با هرچه مهم تر شدن سیستم عامل های IoT، اغلب مدیریت دستگاه IoT در این سطح انجام می شود زیرا مدیریت دستگاه یکی از مؤلفه های اصلی چنین پلتفرمی است.

سایر مؤلفه های یک پلتفرم IoT شامل مدیریت داده های IoT، کنترل دسترسی و امکان استفاده از برنامه (توسعه) است. بررسی اجمالی بیشتر در سیستم عامل MachNation IoT. علاوه بر این، از آنجا که محاسبات لبه ای[۱] مهم تر از قبل شده اند نگاهی به مدیریت دستگاه IoT در لبه نیز داشته باشید همانطور که در کارت امتیاز MachNation IoT edge توضیح داده شده است. برخی از سیستم عامل های IoT مانند رله نیز از معماری محاسبات مه[۲] پشتیبانی می کنند.

تعریف اینترنت اشیاء , سیستم های سایبر فیزیکی , سیستم های نهفته , سیستم های بی درنگ , IoT
تعریف اینترنت اشیاء با استفاده از ۷ ویژگی

اینترنت اشیاء و داده ها

این تنها بخشی از آن مفهوم هوشمندی است ولی ما را به موضوعیت نزدیک تر می کند. شما می توانید اینترنت اشیا را با توصیف تمام خصوصیات (آنچه در آن است) تعریف کنید، اما باید هدف آن را نیز جستجو کنید (چرا). داده ها بخش مهمی از این معادله هستند، هرچند که یک قدم ابتدایی در مفهومی از داده کافی نیست. بنابراین هیچ اینترنت اشیایی بدون اطلاعات (کلان) وجود ندارد.

ارتباطات در اینترنت اشیاء

داده به گونه ای است که ممکن است بدون ارزش نباشد، اما مطمئناً بدون معنی است مگر اینکه برای یک هدف استفاده شود و به معنا، بینش، شعور و اقدامات تبدیل شود. شاید شما در مورد مدل قدیمی DIKW (از داده گرفته تا اطلاعات تا دانش، خِرد و عمل) شنیده باشید؟ خوب، داده هایی که توسط دستگاه های IoT جمع آوری و حس شده باید ابلاغ شود تا شروع به تبدیل آن به اطلاعات عملی شود، دانش صرف، بینش، خرد و یا اقدامات.

اینترنت اشیاء، هوش و عملکرد

ما فقط به این جنبه اشاره کردیم. با این حال در بیشتر تعاریف می بینیم که هوش فقط به شبکه (ها) و / یا دستگاه ها نسبت داده می شود.

در حالی که ما مطمئناً، در بسیاری موارد به طور مثال، به «فناوری های شبکه هوشمند» نیاز داریم و در حالی که دستگاه های متصل یک ظرفیت عملی دارند، هوش واقعی و عملکرد مستقر می شود تا تجزیه و تحلیل داده ها و استفاده هوشمندانه از این داده ها برای حل یک چالش، ایجاد یک مزیت رقابتی، خودکار کردن یک فرآیند، چیزی را بهبود بخشیدن، یا هر عملی که ممکن است راه حل IoT ما بخواهد را، برآورده کند.

دقیقاً از آن جایی که اینترنت اشیایی بدون داده (کلان) وجود ندارد، هیچ اینترنت اشیای کاربردی بدون درک معنی، هوش، تجزیه و تحلیل داده های (کلان)، شناخت و هوش مصنوعی و غیره وجود ندارد.

اتوماسیون

صرف نظر از گستره پروژه یا نوع کاربرد اینترنت اشیاء، همیشه یک درجه اتوماسیون وجود دارد. در حقیقت، بیشتر برنامه های IoT اساساً مربوط به اتوماسیون می باشد و این غالباً با هزینه ها و مزایا همراه است. اتوماسیون صنعتی، اتوماسیون فرآیندهای تجاری یا به روزرسانی خودکار نرم افزار: همه اینها بسته به آن زمینه، نقش ایفا می کنند. این عبارت را می شناسید: نرم افزار دنیا را می بلعد. خوب، این خودروهای تسلا و وسایل نقلیه به زودی خودکار شونده، و در این راستا نگهداری، ارتقاء و موارد دیگر در مورد اتوماسیون و نرم افزارها از داده هایی که توسط حسگرها و دستگاه های متصل تغذیه می شوند را هدایت می کند.

اکوسیستم

معنا و فرا-ارتباط (انسجام) آن چیزی است که در بسیاری از پاسخ ها در مورد سؤالات مربوط به اینکه اینترنت اشیا چیست، مغفول می مانند. ما بیش از حد توصیفی هستیم و فقط بر فناوری ها تمرکز می کنیم و به اندازه کافی به هدف و اقدام، هوشمندانه نگاه نمی کنیم. بدیهی است که می توان گفت این موضوع صرفاً در مورد اینترنت اشیاء نیست بلکه بیشتر مربوط به اینترنت همه چیز یا اکوسیستم اینترنت اشیاء یا چیزهای دیگر است، اما برای ما مهم است که اینترنت اشیا را به طور مثال با یک مجموعه وسایل که به یک برنامه متصل شده اند اشتباه نگیریم. اگرچه اکثر افراد درباره برنامه هایی از این نوع صحبت می کنند، ولی مطمئناً اینها در جایگاه و موقعیتی دور از مفهوم اصلی اینترنت اشیاء هستند.

ادامه دارد

نویسندگان :
مهندس حمید بهنگار
مهندس پژمان کبیری

[۱] edge

[2] fog

درباره مهندس حمید بهنگار

مدیر عامل شرکت پرتو تاپ رایان عضو کمیته اسکادا، تله متری و اینترنت اشیا انجمن صنفی شرکت‌های اتوماسیون صنعتی کارشناس ارشد مهندسی فناوری اطلاعات -گرایش مدیریت سیستم های اطلاعاتی

بررسی بیشتر

اینترنت اشیاء , IoT , داده های IoT , تحول دیجیتال , هوش مصنوعی , محاسبات ابری , امنیت سایبری , کاربرد اینترنت اشیا , تعریف مفهومی اینترنت , آموزش اینترنت اشیا

اینترنت اشیاء (IoT) – بخش هشتم

اینترنت اشیاء: نگاهی فراتر به داده ها و پیش بینی ها تأثیر، داده و نتایج …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *