باز هم نابسامانی

باز هم نابسامانی ….. !

طی دهه­ های گذشته همواره واژه­ «نفت» مهم­ترین واژه در ادبیات اقتصادی و صنعتی ایران بوده و اخیراً به دلیل فضایی که پس از برچیده شدن تحریم­ ها بر صنعت نفت کشور حاکم شده و برنامه های اعلامی از سوی دولت مبنی بر توسعه­ میادین نفت و گاز و همچنین تأسیس پلنت­ های متعدد پالایشگاهی و پتروشیمی، اهمیت این صنعت برای صنعتگران کشور بیش از پیش افزایش یافته است. در چنین فضایی دور از انتظار نیست که حضور در عرصه ­های صنعتی مرتبط با نفت و گاز به یکی از اهداف اصلی و راهبردی فعالان صنعتی کشور مبدل شده و همگان تلاش کنند تا در این گستره­ی صنعتی و اقتصادی مجالی برای عرضه­ی توانمندی­ های خود یافته و از این طریق، هم گامی در جهت توسعه­ی کشور بردارند و هم تا حدی ضرر و زیان ناشی از کسادی دوران تحریم را جبران کنند.

نمایشگاه نفت، گاز، پالایش و پتروشیمی ایران که همه ساله در روزهای آغازین سال شاهد برگزاری آن هستیم و امسال نیز بیست و دومین دوره­ی آن در حال برگزاری است، به عنوان بزرگ­ترین نمایشگاه تخصصی کشور و دومین نمایشگاه تخصصی نفت در دنیا، به طور حتم از نگاه آن دسته از فعالان بخش خصوصی که دارای تخصص­ های مرتبط با صنعت نفت هستند، از جمله متخصصان اتوماسیون صنعتی، یکی از اثربخش­ترین عرصه ­ها برای عرضه توانمندی­ ها و برقراری ارتباط با مدیران و تصمیم­ سازان این صنعت است.

اما طی سال­های گذشته همواره عملکرد عوامل درگیر در برگزاری نمایشگاه نفت، گاز، پالایش و پتروشیمی ایران، اعم از سازمان توسعه­ تجارت، شرکت ملی نفت ایران و مجریان منتخب، به دلیل برخوردهای غیر اصولی و سلیقه­ ای قبل و حین برگزاری نمایشگاه، مورد انتقاد مشارکت کنندگان، به ویژه اعضای این انجمن بوده است و مدیریت این نمایشگاه به عنوان بزرگ­ترین رخداد صنعتی کشور به گونه ­ای بوده که به محرومیت بخش اعظمی از شرکت­های توانمند ایرانی از جمله شرکت­های اتوماسیونی، از حق مسلم­شان مبنی بر استفاده از فرصت برگزاری نمایشگاه مذکور جهت ارایه­ توانمندی­های خویش، منجر شده است.

با این همه عوامل درگیر در برگزاری نمایشگاه بیست و دوم نیز نشان دادند که نه تنها عزمی برای توجه به انتقادات وارده در سال­های قبل و رفع نقائص موجود ندارند بلکه قصد کرده­اند تا همچنان به روال­ های غیراصولی موجود که کم­ترین نتیجه­ آن بی سر و سامانی غیرقابل انکار در فرآیند واگذاری فضاهای نمایشگاهی و بی­نصیب ماندن خیل عظیمی از صنعتگران کشور از فرصت حضور در نمایشگاه است، ادامه دهند.

سؤال مهم­ این که براساس چه معیار و شاخصی، نام انجمن صنفی شرکت­ های اتوماسیون صنعتی و جمع کثیری از شرکت­ های عضو این انجمن که مسؤولیت تأمین کالا و اجرای پروژه، در حیاتی ­ترین بخش صنایع نفت، گاز، پالایش و پتروشیمی، یعنی سیستم های اتوماسیون، ابزاردقیق، کنترل و ایمنی را برعهده دارند با این توجیه که «عملکرد ایشان ارتباط مستقیم با موضوع نمایشگاه ندارد!!!» از فهرست مشارکت کنندگان حذف شده و در فهرست انتظاری مشمتل بر حدود ۸۰۰ شرکت و سازمان قرار گرفته است؟ آیا در واگذاری غرفه به شرکت­های خارجی نیز چنین دقت نظرهایی وجود داشته یا به دلیل حضور ارزی آنها و احتمالاً درآمد بیشتر برای سازمان دهندگان نمایشگاه، هر که پول بیشتری پرداخته از الویت بالاتر نیز برخوردار شده است؟

آیا اختصاص بخش اعظمی از فضای نمایشگاهی در بهترین و مرغوب­ترین سالن­ها، آن هم با دست و دلبازی فراوان، به ادارات و سازمان­های متعدد زیرمجموعه وزارت نفت، در حالی که صدها شرکت بخش خصوصی در فهرست انتظار قرار گرفته­ اند و در نهایت نیز امکان حضور در نمایشگاه ­ها را نیافتند، دارای توجیه کافی هست؟

آیا این نوع رفتار با صنعتگران ایرانی که در دوران سخت تحریم مانع از توقف چرخ اقتصاد کشور شدند؛ دورانی  که حتی شرکت­های درجه سه و چهار غربی هم حاضر به حضور در پروژه­ های ایران نبودند، شایسته و مستحق ایشان است؟

و سؤال آخر این که چه زمانی قرار است شعارهای زیبایی همچون «اقتصاد مقاومتی»، «حمایت از بخش خصوصی»، «حمایت از توان داخل»، ««اتکاء به درون» و … علاوه بر در و دیوار و بنرها و بیلبوردهای خوش رنگ و لعاب در ذهن و تفکر مسؤولان و متولیان صنعت و اقتصاد کشور نیز نقش بندد؟

درباره مدیر سایت

بررسی بیشتر

DCS , TPX , اتوماسیون نیروگاه

معرفی معماری سامانه‌های کنترل DCS مطرح دنیا – بخش ۴

معرفی معماری سامانه‌های کنترل DCS مطرح دنیا نویسنده : مهندس صادق اکبری در بخش قبل، …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *