اینترنت اشیاء (IoT) – بخش سوم

سرچشمه اینترنت اشیا: چگونگی آغاز آن

نویسندگان مقاله:
مهندس حمید بهنگار
مهندس پژمان کبیری

بخش  سوم

ایده اینترنت اشیاء (IoT) به مدت ها قبل برمی گردد، در حدود پایان هزاره قبلی، زمانی که RFID پیشرفت اساسی در زمینه اینترنت اشیاء بود و اصطلاح اینترنت اشیاء در مفهوم RFID (و NFC) ظهور یافته بود، از RFID برای ردیابی ها در عملیات مختلف از جمله مدیریت زنجیره تأمین و تدارکات استفاده می شد.

ریشه و منشأ اینترنت اشیاء فراتر از RFID است. به شبکه های ماشین به ماشین (M2M) فکر کنید، یا به دستگاه های خودپرداز (ATM) که به شبکه های بین بانکی متصل هستند (دقیقاً به عنوان نقاط پایانه فروش جایی که با کارت های خودپرداز خود پرداخت و دریافت می کنید). راه حل های M2M برای دستگاه های خودپرداز مدت زمان طولانی، دقیقاً به شکل RFID وجود داشته است. این اشکال اولیه شبکه ها، دستگاه های متصل و داده ها از همان جایی است که اینترنت اشیاء از آنجا می آید با این حال، این «اینترنت اشیاء» نیست.

نقش و تأثیر RFID
در دهه نود، فناوری هایی مانند RFID، حسگرها و چند نوآوری بی سیم منجر به کاربردهای مختلفی در اتصال دستگاه ها و «چیزها» شد.

در آن زمان بیشترین کاربرد «RFID» در دنیای واقعی عمدتاً در لجستیک، انبارها و زنجیره تأمین اتفاق افتاد. مسلماً چالش ها و موانع بسیاری برای غلبه بر آنها وجود داشتند. برای نمونه می توان به مقاله ای از یک متخصص RFID بلژیکی که در اواخر سال ۱۹۹۹ به رشته تحریر درآمد و کابرد این فناوری در صنعت لجستیک را مد نظر قرار داده بود اشاره کرد (به طور خاص انبارداری و لجستیک صنعتی با وجود اینکه RFID هنوز گران بود).

به تدریج، استفاده از RFID (و همراه با آن، NFCها یا «ارتباط از فاصله نزدیک» و فناوری های بی سیم) در بخش هایی فراتر از لجستیک و مدیریت زنجیره تأمین رایج شد: همچون حمل و نقل عمومی، شناسایی (از حیوانات خانگی گرفته تا افراد)، اخذ عوارض الکترونیکی، کنترل دسترسی و تأیید هویت، نظارت بر ترافیک، خرده فروشی و در نهایت اشکال خلاقانه تبلیغات در فضای باز. این رشد روزافزون کاربردها، ناشی از کاهش هزینه برچسب های RFID، گسترش استاندارد و NFC بود.

عوارض الکترونیکی , RFID , IoT , اینترنت اشیاء ,
نمونه ای از کاربرد RFID – اخذ عوارض الکترونیکی ویکی پدیا توسط کاربر گری دی

از RFID و M2M تا IoT
امکان نشانه گذاری، ردیابی، ارتباط و خواندن و تجزیه و تحلیل داده ها از اشیاء با آنچه به عنوان اینترنت اشیاء در آغاز این هزاره نامیده می شود به مرور شکل می گیرد.

واضح است که ارتباط انواع «چیزها» و برنامه ها، همانطور که در RFID (و در M2M و موارد دیگر) آنها را دیدیم، با وجود اینترنت خیلی تغییر می کند. این موضوع ممکن است شما را شگفت زده کند./ اما مفاهیم یخچال و فریزر متصل، که به شما می گوید شما باید شیر بخرید، مفهوم آنچه امروزه به عنوان شهرهای هوشمند شناخته می شود و چشم انداز یک تجربه خرید همه جانبه (بدون اسکن بارکد و بکارگیری اطلاعات جاری هوشمند اخذ شده از دستگاه ها و کالاهای متصل) حتی به قبل از آنکه اصطلاح اینترنت اشیاء وجود داشته است برمی گردد.

باز هم زمان خواهد برد ولی ما نباید اینترنت اشیاء را صرفاً به این مفاهیم عام و شناخته محدود کنیم، حتی اگر توجه بلامنازع مصرف کننده خاص IoT باعث جلب توجهات بیشتر و رشد مفهومی در آن حوزه شده باشد، که در ادامه در این رابطه می خوانید.

عوارض الکترونیکی , RFID , IoT , اینترنت اشیاء ,
اینترنت اشیاء – اینفوگرافیک بر پایه اتصال گرایی مبتنی بر داده های سیسکو

چگونه اینترنت اشیا در مفهوم RFID ابداع شد
طبق گفته اکثر منابع، اصطلاح اینترنت اشیاء در سال ۱۹۹۹ توسط کوین اشتون، بنیانگذار مرکز Auto-ID MIT که در آن یک استاندارد برای RFID تهیه شده بود ابتدا در زمینه خرده فروشی ابداع شده است.

RFID سال ها قبل از صحبت در مورد اینترنت اشیاء به عنوان یک سیستم وجود داشت و دنیای فیزیکی و اینترنت را از طریق حسگرهای omni-present متصل می کرد. این موضوع قبلاً نیز وجود داشته است وقتی که وی مرکز Auto-ID درMIT (در حال حاضر آزمایشگاه های Auto-ID نامیده می شود) را بنیانگذاری کرد. 

 

Kevin Ashton , عوارض الکترونیکی , RFID , IoT , اینترنت اشیاء ,

اشتون، که در P&G بازاریاب بود، می خواست چالشی را که قبلاً دیده بود توسط گزارشات زنجیره ای حل کند: قفسه های خالی برای یک محصول خاص. وقتی قفسه ها خالی هستند، بدیهی است هیچ کس نمی تواند آنچه را که قرار است در آنجا باشد خریداری کند. این یک مشکل معمولی در تدارکات و زنجیره تأمین است. اشتون راه حل را در RFID tags یافت، که هنوز برای تخصیص به هر محصول بسیار گران قیمت بودند. هنگامی که مرکز Auto-ID MIT، با تأمین اعتبار از برند های بزرگ خرده فروشی جهانی که چالش و مزایای بارز راه حل را درک کرده بودند راه اندازی شد. P&G وی را تأمین و طبق شواهد مدیر اجرایی در این مرکز نمود.

آنچه باقی ماند ایجاد یک سیستم استاندارد، حل چالش های کوچک سازی، کاهش قیمت برچسب های RFID و تاریخچه بود.

کوین اشتون  که گفته می شود اصطلاح اینترنت اشیاء را اختراع کرده است در سال ۲۰۱۵ – توسط لری دی مور ، CC BY-SA 4.0

ادامه دارد

قسمت اول

قسمت دوم

درباره حمید بهنگار

مدیر عامل شرکت پرتو تاپ رایان عضو کمیته اسکادا، تله متری و اینترنت اشیا انجمن صنفی شرکت‌های اتوماسیون صنعتی کارشناس ارشد مهندسی فناوری اطلاعات -گرایش مدیریت سیستم های اطلاعاتی

بررسی بیشتر

اینترنت اشیاء , IoT , داده های IoT , تحول دیجیتال , هوش مصنوعی , محاسبات ابری , امنیت سایبری , داده های بزرگ , واقعیت افزوده , واقعیت مجازی

اینترنت اشیاء (IoT) – بخش دوم

IoT از منظری وسیع تر نویسندگان مقاله: مهندس حمید بهنگار مهندس پژمان کبیری بخش دوم …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *