خانه / کسب و کار / انجمن صنفی شرکت­های اتوماسیون صنعتی ۲۳  ساله شد

انجمن صنفی شرکت­های اتوماسیون صنعتی ۲۳  ساله شد

 نجمن صنفی شرکت­های اتوماسیون صنعتی ۲۳  ساله شد

 

تقارن چاپ و انتشار شماره­­ی حاضر از ماهنامه­ی صنعت هوشمند، با بزرگداشت دو رویداد مهم، یکی بیست و سومین سالروز ثبت رسمی «انجمن صنفی شرکت­های اتوماسیون صنعتی» که در ۱۸ مرداد ۱۳۷۴ به انجام رسید و دیگری ۲۲ مرداد «روز تشکل‌ها و مشارکت‌های اجتماعی»، نگارنده را بر آن داشت که به بهانه­ی این دو رویداد مهم، در این نوشتار کوتاه، ضمن تقدیر از اقدام هوشمندانه و ارزشمند بنیانگذاران انجمن صنفی شرکت­های اتوماسیون صنعتی، در ۲۳ سال پیش، به اجمال به سابقه، نقش و اهمیت تشکل­های صنفی و حرفه­ای، در اقتصاد کشور بپردازد.

جلال کاوندی (گروه صنعتی ندا)، مسعود مهرداد (کامپیوتری برگ)، اسماعیل ثنایی (پتسا)، محمدحسن درویش (کنترونیک)، رافی گالوستانیان (کنترل­های صنعتی حنیف)، محمود پریدهپور (طرح و توسعه سیستم­ها)، رضا حسینی (متد الکترونیک سپاهان)، همایون رشیدی­پور (ساتیا)، علی اکبر سهیلی (ساپتا)، حسین لروند (توان مهر پارس)، نصرت ا… مختاری (صنایع الکترونیک دماوند)، محمد حسین محبی ایرانی (بیت پرداز) و میرمحسن مدنی فراروش)، سیزده نفری بودند که ۲۳ سال پیش، با اعتقاد به کار گروهی و درک لزوم هم افزایی در پیگیری مطالبات صنفی و احساس وظیفه نسبت به توسعه و آبادانی ایران، به عنوان هیأت مؤسس انجمن صنفی شرکت­های اتوماسیون صنعتی، مقدمات تأسیس و ثبت رسمی این انجمن را فراهم آوردند و امروز در آستانه­ی بیست و سومین سال فعالیت، این انجمن به برکت درایت و تدبیر این بزرگان و همچنین مدیران انجمن در ادوار مختلف و نیز پشتیبانی­ها و حمایت­های همیشگی اعضای محترم، به عنوان یکی از انجمن­های تخصصی و دانش محور، مورد وثوق و طرف مشورت بسیاری از کارفرمایان دولتی و خصوصی، نهادهای حاکمیتی متولی صنعت و اقتصاد کشور و همچنین اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران، به عنوان پارلمان بخش خصوصی بوده و تلاش دارد تا با بهره­گیری حداکثری از فرصت­های پیش رو، پیگیر منافع و مطالبات صنفی اعضای خود باشد.

شاید به دقت نتوان تاریخی را به عنوان سرآغاز فعالیت­های صنفی در ایران تعیین کرد؛ اما ردپای اینگونه فعالیت­ها حداقل در پانصد سال اخیر در کشور ما قابل رصد است تا آنجا که در صفحه­ی پنجاهم کتاب «تاریخ تحلیلی صنعت ایران»، به قلم دکتر محسن قانع بصیری، آنجا که به وضعیت و جایگاه صنعت و تجارت در عصر صفوی می­پردازد، آمده است: « … یکی از مهم­ترین حوزه­های این نوع روابط قهوه­خانه­ها و چایخانه­ها بودند. جالب آن است که این مکان­ها بیشتر مورد توجه پیشه­وران صنعتی قرار می­گرفتند. اگر در آن زمان سری به یکی از این قهوه خانه­ها می­زدید ملاحظه می­کردید که هر پیشه­ور صنعتی درون فضای آن، جای خاصی برای خود اشغال کرده بود و آهنگران، نجاران، نساجان، ندافان و غیره هر یک ابزارها و وسایل کار خود را در جایی از این محل به دیوار آویزان کرده بودند؛ به طوری که اگر تازه واردی به این مکان­ها پای می­گذاشت و می­خواست با صنف خاصی رابطه برقرار کند از طریق این علائم راهنمایی می­شد. در همین مکان­ها بود که تشکل­های صنفی شکل می­گرفت، نظام­های کنترلی درون صنفی اعمال و به­ویژه روابط هر صنف از پیشه­وران صنعتی با حکومت تنظیم می شد. …»

جالب این که در نخستین مجلس ملی پس از به ثمر نشستن انقلاب مشروطه نیز یکی از پر سر و صداترین و اثرگذارترین گروه از نمایندگان مجلس، اعضای اصناف بودند. براساس اسناد تاریخی سی و دو نماینده از اصناف تهران به این مجلس راه یافتند. این نمایندگان از حمایت انجمن مرکزی اصناف برخوردار بودند که هفتاد صنف را در بر می‌گرفت.

دکتر محمود سریع‌القلم در کتاب «اقتدارگرایی ایرانی در عصر قاجار» بخشی از دلایل اقتدارگرایی جامعه­ی ایرانی را حاصل وابستگی اقتصادی توده­ی مردم به دولت، سازماندهی سیاسی و اجتماعی مبتنی بر تبعیت، سلیقه‌گرایی به جای قانون و قاعده‌مندی، اولویت منافع فردی بر منافع عمومی و ملی، ذره ‌ذره شدن جامعه، رشد تملق، توقف رقابت، فقدان نقد و تحلیل‌های واقع‌بینانه، فقدان فرهنگ مناظره و رشد جامعه‌ای بی‌اخلاق دانسته است[۱]. با این توصیف بدیهی به نظر می­رسد که با بهره­گیری از ساز و کاری به نام « تشکل صنفی» می­توان به جنگ این عارضه­ها که قرن­هاست مانع رشد و شکوفایی جامعه­ی ایرانی شده است رفت و از طریق حمایت از بخش خصوصی واقعی و فراهم آوردن استقلال مالی ملت از دولت شرایط لازم را برای توسعه­ی اقتصادی، اجتماعی و سیاسی کشور فراهم نمود.

در سال­های اخیر و به ویژه در دولت­های یازدهم و دوازدهم شاهد ارتقاء جایگاه انجمن­ها و تشکل­های صنفی در ساختار اقتصادی کشور هستیم تا جایی که در بسیاری از قوانین متأخر کشور که مرتبط با حوزه­های اقتصادی تدوین و تصویب شده­اند نقش و جایگاهی برای تشکل­های صنفی و حرفه­ای تعریف شده و نهادهای حاکمیتی متولی صنعت و اقتصاد کشور مکلف به اخذ نظر تشکل­ها در تصمیم­سازی­های کلان شده­اند. اگرچه هنوز تا دستیابی تشکل­های صنفی به وضعیت مطلوب، مشابه آنچه در کشورهای توسعه یافته شاهد آن هستیم راه درازی در پیش داریم اما می­توان به حرکت مثبت این روند امیدوار بود.

در همایش مشترک دولت و تشکل­های مردمی که در مرداد ماه سال ۹۳ برگزار شد با پیشنهاد وزارت کشور و تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی، ۲۲ مردادماه در تقویم ملی کشور به نام «روز تشکل‌ها و مشارکت‌های اجتماعی» نامگذاری شد. این اقدام دولت را می­توان نشانه­ای از احترام به تشکل­های بخش خصوصی و نیز مساعد شدن نسبی شرایط برای نقش آفرینی تشکل­ها در امور کشور قلمداد نمود.

اما نکته مهم و قابل توجه این است که قدرت و اعتبار تشکل­های صنفی به میزان اعتقاد و اهتمام فعالان اقتصادی به فعالیت­های صنفی وابسته است و به طور حتم انجمن صنفی شرکت­های اتوماسیون صنعتی نیز از این قاعده مستثنی نیست. با توجه به آنچه گفته شد حضور فعال مدیران شرکت­های اتوماسیونی در انجمن صنفی شرکت­های اتوماسیون صنعتی باید به عنوان یکی از وظایف اجتماعی مهم مورد توجه فعالان این صنف قرار گیرد.

امید که با پشتیبانی شرکت­های عضو و برنامه­ریزی­های مدبرانه­ی گردانندگان انجمن، شاهد موفقیت و شکوفایی روز افزون انجمن صنفی شرکت­های اتوماسیون صنعتی باشیم.

 

[۱] . به نقل از سایت تاریخ ایرانی

درباره مدیر سایت

بررسی بیشتر

اصول مذاکره , مدیریت تعارضات , مدیریت ارتباطات , مدیریت تعارض و کیفیت عملکرد

مدیریت تعارض و کیفیت عملکرد

مدیریت تعارض و کیفیت عملکرد نگارندگان: مهندس مسعود مهرداد ( مدیر عامل شرکت برگ) دکتر …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *