خانه / صنعت هوشمند / مرغ عزا و عروسی

مرغ عزا و عروسی

بخش خصـوصی

مرغ عزا و عروسی!

با مروری بر آنچه طی سال­های اعمال تحریم بر اقتصاد ایران گذشت به روشنی در می­بابیم که بخش خصوصی «واقعی» کشور قربانی اصلی شرایط سخت ناشی از تحریم­ها بوده است. مشکلات و محدودیت­های جدی در نقل و انتقالات بین­المللی پول و تأمین تجهیزات، ماشین آلات و مواد اولیه و همچنین تنگناهای حادث شده در مبادلات علمی و فنی با دنیای صنعتی، مصادیقی از «آثار اولیه­ی تحریم» بر فضای کسب و کار بخش خصوصی است. از سوی دیگر دولت نیز به منظور کاهش آثار سوء تحریم­ها و غلبه بر معضل کسری بودجه­ی ناشی از کاهش فروش نفت، به راهکارهایی همچون افزایش مالیات، سخت­گیری­های غیرمنطقی و غیرقابل توجیه تأمین اجتماعی بر فعالان بخش خصوصی و عدم پرداخت مطالبات بخش خصوصی متوسل شد که این دست از معضلات را می­توان «آثار ثانویه­ی تحریم» بر بخش خصوصی دانست. این معضلات، بسیاری از بنگاه­های اقتصادی به ویژه شرکت­های اتوماسیونی را که به دلیل ماهیت «های­تک» بودن فعالیتشان بیش از دیگران نیاز به تعاملات بین­المللی دارند  زمین­گیر کرد و بسیاری را نیز به ورطه­ی نابودی کشاند. در مقابل تعریف و تمجید از بخش خصوصی و بیان اهمیت بخش خصوصی در اقتصاد، در سخنرانی­ها و مصاحبه­ها و طرح چند شعار کلی و نامفهوم که هیچگاه به اجرا نرسید، تنها پاداش حاکمیت و دولتمردان به بخش خصوصی، به پاس تحمل این همه سختی و مشقتی بود که خود هیچگاه در پدید آمدن­شان نقشی نداشت.

امضای معاهده­ی هسته­ای میان ایران و قدرت­های جهانی و توافق بر سر اجرای برجام و در پی آن وعده­های دولتمردان پیرامون بهبود فضای کسب و کار، امیدهای بسیاری را دل فعالان اقتصادی کشور ایجاد کرد. در حالی که شرکت­های اتوماسیونی منتظر باز شدن فضای اقتصادی و ورود سرمایه­های خارجی به اقتصاد کشور و رونق ناشی از آن بودند و با دقت فضای اقتصادی کشور را رصد می­کردند در دوران پس از توافق هم شاهد آن بودیم که پروژه­های کوچک و بزرگ اتوماسیون در صنایع کشور به ویژه صنعت نفت به بهانه­هایی همچون فاینانس خارجی، اهمیت و حساسیت پروژه و عدم رضایت کارفرمای اصلی به حضور شرکت­های ایرانی در بخش اتوماسیون و یا عدم تجربه­ی کافی شرکت­های ایرانی و بهانه­هایی از این دست، یکی پس از دیگری به شرکت­های خارجی واگذار شد و از نمد برجام هم کلاهی برای شرکت­های اتوماسیونی دوخته نشد. انجمن صنفی شرکت­های اتوماسیون صنعتی بنا بر وظیفه­ی ذاتی خود در راستای دفاع از حقوق شرکت­های اتوماسیونی تلاش­های گسترده­ای را برای ورود شرکت­های اتوماسیونی ایرانی به پروژه­های کلانی همچون توسعه­ی فاز ۱۱ پارس جنوبی که قرارداد آن با کنسرسیومی با حضور شرکت توتال به امضا رسیده بود و پروژه­های ۲۷ گانه­ی نگهداشت و افزایش برداشت از میادین نفتی که یکی از دلایل بنیادین آن از سوی مسؤولان امر فعال شدن پیمانکاران داخلی ذکر شده بود، آغاز کرد. اما در میانه­ی راه زمزمه­های خروج آمریکا از برجام به گوش رسید و عملاً با خروج آمریکا از برجام و به تبع آن بازگشت تمامی مشکلات زمان تحریم باز هم موجی از بی­ثباتی و نابسمانی فضای کسب و کار شرکت­های اتوماسیونی را فرا گرفت که افزایش بی حد و حصر قیمت ارز و نامعلوم بودن قواعد حاکم بر این بازار و مشکلات ثبت سفارش، تنها نمونه­هایی از آن است. این شرایط، دوباره فرار از ورشکستگی و نابودی را به الویت نخست این شرکت­ها مبدل ساخت و باز روز از نو، روزی از نو.

نتیجه آن که چه برجام باشد و چه نباشد، بخش خصوصی واقعی ایران به دلیل سوء مدیریت و سوء تدبیر برخی دولتمردان و سیاستزدگی شدید اقتصاد کشور، نقش مرغ را در عزا و عروسی خواهد داشت و همواره قربانی اصلی نابسامانی­های اقتصادی کشور خواهد بود.

درباره مدیر سایت

بررسی بیشتر

انقلاب صنعتی چهارم, مدل بلوغ, سطح آمادگی, كسب‌ و كار دیجیتالی

صنعت پیشرو با نگاه چهارم، چگونگی شکل گیری انقلاب صنعتی چهارم در صنایع

صنعت پیشرو با نگاه چهارم، چگونگی شکل گیری انقلاب صنعتی چهارم در صنایع شرکت هایی …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *